Wij rijden met de klok mee: Dublin uit naar het zuiden, dan de westkust helemaal omhoog tot in Donegal, en op de laatste dag in vier uur terug naar de hoofdstad. De leegste kust bewaar je zo voor het eind, en tegen die tijd stuur je de smalle weggetjes in je slaap. Want hier rijd je links, en dat went binnen een uur. De rotondes duren langer: je komt er linksom in en je knippert braaf, ook als de Ieren dat zelf vergeten.
Van Cork tot Donegal volg je de Wild Atlantic Way, 2.600 kilometer kustweg met om de paar honderd meter een blauw golfbordje. Dat is de keuze die je reis bepaalt: je pakt de kustweg en niet de snelweg, ook als de navigatie erover zeurt. Reken nooit op de tijd die je telefoon noemt; zestig kilometer kost hier vaak meer dan een uur. Neem een automaat als je thuis nooit schakelt, want de meeste huurauto's hier zijn handgeschakeld.